Metro w SF

W niedzielę postanowiłem zrobić coś podobnego do soboty, czyli wypad na miasto (i nie tylko). Tym razem obrałem trochę inny kierunek — zachód. Standardowo, wypiłem kawkę i ruszyłem na autobus. Bez środka transportu to bym chyba wyzionął ducha gdybym miał iśc z buta. Ruszyłem linią 71 w stronę plaży. Po jakichś 30-40 minutach byłem na miejscu. Tak przy okazji, transport w SF bardzo dobrze zorganizowany. Dużo autobusów i trolejbusów. Jest i metro, które jest strasznie długie (łączy SF z Oakland, Pittsburg, Fremonrt). Przejażdżka kosztuje $1.50, z wyjątkiem metra, gdzie płaci się za odległość. Kupujesz bilet, wchodzisz do metra, odbijasz, wychodzisz z metra, odbijasz. Wychodząc obcina Ci ilość gotówki na karcie. Jak się zdarzy tak, że wychodząc nie będziesz miał kasy na karcie, nie ma problemu, możesz dobić kartę gotówką, kartą kredytową w automacie. Super, metro mi się bardzo podobało. Zresztą, bardzo lubię wszystkie metra :)

No, ale wracając do wycieczki. Po wyjściu z autobusu, po 100 metrach ukazał mi się taki widok:

Plaża w San Francisco

Postanowiłem sobie posiedzieć chwilkę na plaży. Mają tam taki ciemny piasek, wydaje się, że jest brudny, ale nie jest :) Wiało jak cholera, czasami było zimno, czasami gorąco :) Po siedzeniu przez chwilkę na plaży i obserwowaniu ludzi, ruszyłem plażą na północ. Wyobraźcie sobie, że co 2 osoba spacerująca po plaży trzymała biały worek i zbierała każdego śmiecia, który znalazła. Na plaży czysto, żadnego syfu, nic, brawo!

Widok z wybrzeża

Po zejściu z plaży (skończyła się, klif się zrobił) wspiąłem się na małą górkę. Tam też zaczął się kolejny park (hej, dużo tu tego mają!). Stamtąd też udałem się scieżkami w stronę Golden Gate, tym razem od drugiej strony. Oj widoki były przepiękne.

Jakiś czas później park mi się skończył i szedłem pomiędzy domami. Chyba do końca życia będę się zastanawiał jak to jest mieszkać z widokiem na Golden Gate… A domy? Piękne.

Ulica wzdłuż wybrzeża niedaleko Golden Gate. Piknie, nie?

Dalej, znowu spacerkiem w stronę mostu. Po drodze znalazłem plażę. Strasznie dużo schodów trzeba było pokonać aby dotrzeć na nią. Kurde, to chyba była plaża dla nudystów :D Ja wiem, z 40% ludzi to nago łaziło. No nic, ściągnąłem koszulkę (tylko!) i poleżałem sobie parę dobrych minut. Co się później okazało, zjarałem się :D Po zrobieniu paru zdjęć (nie, golasom nie robiłem, przykro mi), kontunuowałem swoją wycieczkę.

Najbardziej kręta ulica Świata

Spod mostu znowu złapałem busa i pojechałem do centrum. Tam też postanowiłem odwiedzić najbardziej krętą ulicę świata :) Nie jest to długi odcinek, ale fajnie to wygląda. Najlepsza jest kolejka samochód, które chcą nią zjechać :D Sporo ludzi, sporo samochodów. Po zrobieniu zdjęć ruzyłem dalej, z buta.

Doszedłem znowu do Financial District, gdzie zjadłem coś. Metrem kopsnąłem się do stacji Powell, gdzie miałem już rzut kamieniem do hotelu.

Tym razem wziąłem ze sobą GPSa. Okazało się, że zrobiłem 46 km! Nieźle. Nie pytajcie się jak się czuły moje nogi :) Super dzień.

San Francisco, Financial District

Sobota to pierwszy dzień “wolnego”, który miałem od początku tygodnia. Tak jak sobie zaplanowałem w domu, postanowiłem poświęcić ten dzień na zwiedzanie. W hotelu leżało trochę materiałów na temat San Francisco, swoje też wiedziałem. Co z tego wynikło? Myślę, że całkiem fajna wycieczka. Ale po kolei :)

Rano pożegnałem się z Bobem, wypiliśmy kawkę (ze Starbucksa, a jakże! Straszny syf BTW, chyba kawy nie pili :)) i poszedłem w swoją stronę. Zaopatrzony w mapę, bileta na BARTa (metro w SF) i swoje nogi ruszyłem w stronę Finacial District. Tam też zobaczyłem najwyższe budynki w SF. Strasznie mnie interesują nowoczesne, wysokie budynki, więc też bardzo mi się podobało. Najwyższym budynkiem w SF jest Transamerica Pyramid, ale to wiecie. Średnio ciekawy ten budynek, taki długi trójkąt, z daleka prezentuje się miernie. Ale za to drugi co do wielkości budynek (555 California Street) wygląda znacznie okazalej :) Porobiłem trochę fotek i ruszyłem w stronę zatoki.

Transamerica Pyramind

Wtedy pierwszy raz zobaczyłem wodę w SF :D Tak tak, tydzień mi to zajęło. Zrobiłem sobie spacer po nabrzeżu od Pier 1 aż do samego końca. Nie powiem, nogi to mi do tyłka wchodziły. Mijając kolejne przystanie dotarłem do sławnego już Pier 39. Sławny jak sławny, parę sklepów, dużo ludzi i tyle. Nic specjalnego, lepiej się przejść tam, gdzie nie ma tylu ludzi, żeby np. zobaczyć fajny żaglowiec (BTW, koło żaglowca płynął jakiś koleś, ciekawe, czy mu zimno było :D)

Kawałek dalej mogłem przyjrzeć się wodzie z bliska, bo była plaża. Tak, w środku miasta mają plażę. Może nie duża, ale popływać sobie można. No i właśnie – mają czystą wodę, co mnie bardzo zdziwiło!

Widok na Golden Gate

Dalej minąłem park, a za nim czekała mnie (z czego nie zdawałem sobie sprawy wcześniej) długa droga, bo obrałem kierunek Golden Gate. Ale nie było tak źle, miałem okazję przyjrzeć się domom nad brzegiem i podziwiać naprawdę fajne roślinki w parku znajdującym się przy nabrzeżu. Po dłuższej chwili moim oczom ukazał się Golden Gate w całej swojej okazałości. Nawet robi wrażenie, nie powiem :D Wdrapałem się na niego i poszedłem kawałek dalej, aby zobaczyć panoramę miasta. Oj, ładny widok. Postałem, popatrzyłem, porobiłem zdjęcia i postanowiłem wracać powoli. Wziąłem autobus, który podrzucił mnie kawałek, ale potem znowu z buta. Odkryłem na własnych nogach jak strome są te ich cholerne ulice :) No nie, sami zobaczcie!

Golden Gate

Po naprawdę wyczerpującym dniu znalazłem Subway, żeby coś zjeść – hej, mają naprawdę dobre te kanapki! Po drodze jeszcze zahaczyłem o Burger Kinga aby zjeść Whopera.

Oj, proszę tego nie zamawiać, wierzcie mi. Duże bo duże, ale niedobre :) Lepiej do Maca skoczyć, serio, z dwojga złego Mac wygrywa :) Aha i mają niedobrą Colę. Polska jest o wiele lepsza. Pepsi w USA jest za to lepsze od Coli.

Panorama miasta z Golden Gate (tak, spod tych wieżowców szedłem z buta)

Wyczerpany (naprawdę) wróciłem do hotelu po, jak się okazało, ponad 20 km na nogach… Ale warto było, wrażenia niezapomniane!