Dnia 30 czerwca o 18:30 odbędzie się kolejne spotkanie Silesia JUG. Tematem spotkania będzie JBoss Cloud, czyli projekt w którym uczestniczę. Miejsce prelekcji te same co zawsze, czyli sala 136 w budynku COIG S.A., ul. Mikołowska 100, Katowice.
Wszystkich chętnych gorąco zapraszam! Jeżeli będzie zainteresowanie ze strony słuchaczy zdam małą relację z pobytu na konferencji JavaOne w San Francsico.
UWAGA! W trakcie prezentacji zostaną rozlosowane koszulki JBoss’a!
JAVArsovia
Pewnie wiecie, ale nie zaszkodzi przypomnieć: w dniu 4 lipca 2009 w Warszawie odbędzie się konferencja JAVArsovia. Muszę przyznać, że agenda wygląda obiecująco, brawo Jacek (i inni!). Ale tak szczerze mówiąc, to czekam najbardziej na Spoinę :)
W każym razie, będę jechał tam pociągiem IC 4102 na trasie Katowice – Warszawa Centralna. Jeżeli będziesz nim jechał/a i Ty – daj znać! Będę spał w hotelu Ibis na Ostrobramskiej, a powrót pociągiem IC 1609 na tej samej trasie co poprzednio.
Metro w SF
W niedzielę postanowiłem zrobić coś podobnego do soboty, czyli wypad na miasto (i nie tylko). Tym razem obrałem trochę inny kierunek — zachód. Standardowo, wypiłem kawkę i ruszyłem na autobus. Bez środka transportu to bym chyba wyzionął ducha gdybym miał iśc z buta. Ruszyłem linią 71 w stronę plaży. Po jakichś 30-40 minutach byłem na miejscu. Tak przy okazji, transport w SF bardzo dobrze zorganizowany. Dużo autobusów i trolejbusów. Jest i metro, które jest strasznie długie (łączy SF z Oakland, Pittsburg, Fremonrt). Przejażdżka kosztuje $1.50, z wyjątkiem metra, gdzie płaci się za odległość. Kupujesz bilet, wchodzisz do metra, odbijasz, wychodzisz z metra, odbijasz. Wychodząc obcina Ci ilość gotówki na karcie. Jak się zdarzy tak, że wychodząc nie będziesz miał kasy na karcie, nie ma problemu, możesz dobić kartę gotówką, kartą kredytową w automacie. Super, metro mi się bardzo podobało. Zresztą, bardzo lubię wszystkie metra :)
No, ale wracając do wycieczki. Po wyjściu z autobusu, po 100 metrach ukazał mi się taki widok:
Plaża w San Francisco
Postanowiłem sobie posiedzieć chwilkę na plaży. Mają tam taki ciemny piasek, wydaje się, że jest brudny, ale nie jest :) Wiało jak cholera, czasami było zimno, czasami gorąco :) Po siedzeniu przez chwilkę na plaży i obserwowaniu ludzi, ruszyłem plażą na północ. Wyobraźcie sobie, że co 2 osoba spacerująca po plaży trzymała biały worek i zbierała każdego śmiecia, który znalazła. Na plaży czysto, żadnego syfu, nic, brawo!
Widok z wybrzeża
Po zejściu z plaży (skończyła się, klif się zrobił) wspiąłem się na małą górkę. Tam też zaczął się kolejny park (hej, dużo tu tego mają!). Stamtąd też udałem się scieżkami w stronę Golden Gate, tym razem od drugiej strony. Oj widoki były przepiękne.
Jakiś czas później park mi się skończył i szedłem pomiędzy domami. Chyba do końca życia będę się zastanawiał jak to jest mieszkać z widokiem na Golden Gate… A domy? Piękne.
Ulica wzdłuż wybrzeża niedaleko Golden Gate. Piknie, nie?
Dalej, znowu spacerkiem w stronę mostu. Po drodze znalazłem plażę. Strasznie dużo schodów trzeba było pokonać aby dotrzeć na nią. Kurde, to chyba była plaża dla nudystów :D Ja wiem, z 40% ludzi to nago łaziło. No nic, ściągnąłem koszulkę (tylko!) i poleżałem sobie parę dobrych minut. Co się później okazało, zjarałem się :D Po zrobieniu paru zdjęć (nie, golasom nie robiłem, przykro mi), kontunuowałem swoją wycieczkę.
Najbardziej kręta ulica Świata
Spod mostu znowu złapałem busa i pojechałem do centrum. Tam też postanowiłem odwiedzić najbardziej krętą ulicę świata :) Nie jest to długi odcinek, ale fajnie to wygląda. Najlepsza jest kolejka samochód, które chcą nią zjechać :D Sporo ludzi, sporo samochodów. Po zrobieniu zdjęć ruzyłem dalej, z buta.
Doszedłem znowu do Financial District, gdzie zjadłem coś. Metrem kopsnąłem się do stacji Powell, gdzie miałem już rzut kamieniem do hotelu.
Tym razem wziąłem ze sobą GPSa. Okazało się, że zrobiłem 46 km! Nieźle. Nie pytajcie się jak się czuły moje nogi :) Super dzień.
San Francisco, Financial District
Sobota to pierwszy dzień “wolnego”, który miałem od początku tygodnia. Tak jak sobie zaplanowałem w domu, postanowiłem poświęcić ten dzień na zwiedzanie. W hotelu leżało trochę materiałów na temat San Francisco, swoje też wiedziałem. Co z tego wynikło? Myślę, że całkiem fajna wycieczka. Ale po kolei :)
Rano pożegnałem się z Bobem, wypiliśmy kawkę (ze Starbucksa, a jakże! Straszny syf BTW, chyba kawy nie pili :)) i poszedłem w swoją stronę. Zaopatrzony w mapę, bileta na BARTa (metro w SF) i swoje nogi ruszyłem w stronę Finacial District. Tam też zobaczyłem najwyższe budynki w SF. Strasznie mnie interesują nowoczesne, wysokie budynki, więc też bardzo mi się podobało. Najwyższym budynkiem w SF jest Transamerica Pyramid, ale to wiecie. Średnio ciekawy ten budynek, taki długi trójkąt, z daleka prezentuje się miernie. Ale za to drugi co do wielkości budynek (555 California Street) wygląda znacznie okazalej :) Porobiłem trochę fotek i ruszyłem w stronę zatoki.
Transamerica Pyramind
Wtedy pierwszy raz zobaczyłem wodę w SF :D Tak tak, tydzień mi to zajęło. Zrobiłem sobie spacer po nabrzeżu od Pier 1 aż do samego końca. Nie powiem, nogi to mi do tyłka wchodziły. Mijając kolejne przystanie dotarłem do sławnego już Pier 39. Sławny jak sławny, parę sklepów, dużo ludzi i tyle. Nic specjalnego, lepiej się przejść tam, gdzie nie ma tylu ludzi, żeby np. zobaczyć fajny żaglowiec (BTW, koło żaglowca płynął jakiś koleś, ciekawe, czy mu zimno było :D)
Kawałek dalej mogłem przyjrzeć się wodzie z bliska, bo była plaża. Tak, w środku miasta mają plażę. Może nie duża, ale popływać sobie można. No i właśnie – mają czystą wodę, co mnie bardzo zdziwiło!
Widok na Golden Gate
Dalej minąłem park, a za nim czekała mnie (z czego nie zdawałem sobie sprawy wcześniej) długa droga, bo obrałem kierunek Golden Gate. Ale nie było tak źle, miałem okazję przyjrzeć się domom nad brzegiem i podziwiać naprawdę fajne roślinki w parku znajdującym się przy nabrzeżu. Po dłuższej chwili moim oczom ukazał się Golden Gate w całej swojej okazałości. Nawet robi wrażenie, nie powiem :D Wdrapałem się na niego i poszedłem kawałek dalej, aby zobaczyć panoramę miasta. Oj, ładny widok. Postałem, popatrzyłem, porobiłem zdjęcia i postanowiłem wracać powoli. Wziąłem autobus, który podrzucił mnie kawałek, ale potem znowu z buta. Odkryłem na własnych nogach jak strome są te ich cholerne ulice :) No nie, sami zobaczcie!
Golden Gate
Po naprawdę wyczerpującym dniu znalazłem Subway, żeby coś zjeść – hej, mają naprawdę dobre te kanapki! Po drodze jeszcze zahaczyłem o Burger Kinga aby zjeść Whopera.
Oj, proszę tego nie zamawiać, wierzcie mi. Duże bo duże, ale niedobre :) Lepiej do Maca skoczyć, serio, z dwojga złego Mac wygrywa :) Aha i mają niedobrą Colę. Polska jest o wiele lepsza. Pepsi w USA jest za to lepsze od Coli.
Panorama miasta z Golden Gate (tak, spod tych wieżowców szedłem z buta)
Wyczerpany (naprawdę) wróciłem do hotelu po, jak się okazało, ponad 20 km na nogach… Ale warto było, wrażenia niezapomniane!
Moje nowe książki
Taaak. Wszystko co dobre, powoli się kończy. Tak też jest z JavaOne 2009. Wczoraj był ostatni dzień. Pawilonu już nie ma, naszego stanowiska również. Teraz tylko nieliczni (w tym ja) mogli uczestniczyć w sesjach technicznych, laboratoriach, etc.
Postanowlem wyspać się tym razem :) Do Moscone Center poszedłem około 11 dopiero. Ale co tam, zostało mi jeszcze trochę czasu do prezentacji, pochodziłem sobie po Moscone. Patrzę, a tu sklep z książkami. No OK, ale jak zobaczyłem, że każda książka -20% to mnie zachęciło :D Kupiłem kilka i udałem się z ciężką torbą na sesję.
Ales Justin
Pierwsza zaplanowana sesja to architektura JBoss Microcontainer, mowa o samym sercu serwera JBoss AS. Prezentował ją Ales Justin, lead MC. Prezentacja ciężka, a to z dwóch powodów: angielski Alesa jest średni a druga sprawa jest taka, że MC to bardzo zaawansowany twór składający się z wielu komponentów zależnych od siebie. Tak czy owak muszę się temu przyjrzeć, bo możliwości są ogromne (Rails na JBoss AS? No problem! TorqueBox).
Davin Raccah & Dhananjay Ragade
Później była prezentacja LinkedIn; jak usprawnić dostęp do danych? Była to najzabawniejsza przentacja na jakiej miałem okazję być. David Raccah odwalił kawał dobrej roboty, a do tego możliwości zaprezentowanego systemu robiły wrażenie, mimo, że sama jego architektura była prosta. Naprawdę z przyjemnością wysłucham tej prezentacji. Tekst dnia: “I really love slaves!”.
Ha, potem była prezentacja Dana Allena na temat konwersacji w JSF (Seam i Spring WebFlow). Co prawda temat mi znany, ale postanowiłem zobaczyć jak się prezentuje takie rzeczy :) Prezentacja była przejrzysta, fajnie opowiedziane. Było sporo pytań do tematu, dobrze.
Topologia baz danych w LinkedIn
Po prezentacji złapałem Dana, żeby mi książkę podpisał, a jak! Spotkałem również resztę ekipy: Emmanuela Bernarda i Gavina Kinga. Zapewniłem ich, że mają dużo fanów w Polsce i że robią naprawdę dobrą robotę.
Ach, zapomniałem napisać, że z Grześkiem rozmawialiśmy z Danem wcześniej i zaprosiliśmy go do Polski! Powiedział, że zaproszenie chętnie przyjmie, tylko musi ustaliś termin, kiedy będzie w Europie (Holandia), to podskoczy do nas i zrobi wykład. Pięknie, nie? Już się nie mogę doczekać! W ogóle Dan, to fantastyczny koleś, świetnie się z nim rozmawia!
Dan Allen
Po powrocie do hotelu dostałem od Boba tweeta, że czas się zbierać na kolację. Tak też zrobiłem :) Pojechaliśmy spory kawałek od centrum do jakiejś hiszpańskiej restauracji. Oj, jedzenie było dobre :) A towarzystwo jeszcze lepsze. Wyobraźcie sobie: Gavin King, Dan Allen, Emmanuel Bernard, Bob McWhirter i masa innych ludzi. Ogólnie mowę mi odjęło, zaciąlem się i tyle było z kolacji :) Może następnym razem pójdzie lepiej. Była to niepowtarzalna okazja zobaczenia jacy są liderzy największych projektów/specyfikacji w normalnym życiu. Było warto, zdecydowanie. Jestem strasznie wdzięczny JBossowi (w szególnści Bobowi), że mnie przygarnął!
